ÇAMËRIA
Abdyl KADOLLI
Çamëria, kjo degë e çarë
E ullirit me mijëra unaza
Pret dorën time për ta vjelë
Është këngë e lashtë e fisit
Kaon, Molos, Thesprot
E mbretit shqiponjë Pirro
Dodona ime pellazge
Me Zotin tim Shqip
Dhe lisin e fatit
Çamëria, kjo muzë hyjnore
Me thërret me zërin e Sulit
Mjaulit, Babulinës, Boçarit...
Nuk do të vajtoj për ty, Çamëri
Me dallgët e Jonit të mbytur
Trishtimin e Bilal Xhaferrit
Kam marrë udhën për Janinë
Nuk jam vetëm...
Udhëtoj me ty në sy
Do ta kapërcej Qafën e Botës
Urën e Artës ta shaloj
Sytë t’i laj në Thyamis
Kur të dal te Guri i Prevezës
Do të shkruaj epigramin
Me shkronja gjaku
Në amfiteatrin e Dodonës
Shqipet do të vallëzojnë
Fustanellën e dritës
Këtu edhe gurët flasin shqip
Era ligjëron arbërisht
Joni shkumon pellazgjisht
Do të të marr në gji, Çamëri
Bukurezë e Jonit
Dashuri e gjakut tim.